Typowe problemy napotykane podczas procesu tłoczenia obejmują marszczenie, rozdarcie i sprężynowanie. Marszczenie jest spowodowane nadmiernym naprężeniem ściskającym podczas formowania i można je złagodzić poprzez regulację siły uchwytu półwyrobu, optymalizację konstrukcji matrycy lub modyfikację warunków smarowania. Rozdarcie wynika z nadmiernych naprężeń rozciągających podczas głębokiego tłoczenia; można temu zapobiec, wybierając materiały o lepszej ciągliwości, dostosowując parametry procesu lub zwiększając promienie zaokrągleń. Sprężynowanie odnosi się do odchyleń wymiarowych wygiętych części spowodowanych przez powrót sprężysty materiału; jego wpływ można zminimalizować za pomocą technik takich jak nadmierne-zginanie lub obróbka cieplna.
Tłoczenie jest szeroko stosowane w różnych gałęziach przemysłu. W branży motoryzacyjnej wykorzystuje się go do produkcji nadwozi pojazdów, podwozi i elementów silników. W przemyśle lotniczym stosuje się go do produkcji elementów konstrukcyjnych płatowca i części silnika. W przemyśle elektronicznym i elektrycznym tłoczenie wykorzystuje się do produkcji precyzyjnych elementów metalowych, takich jak złącza i zaciski, natomiast w przemyśle AGD wykorzystuje się je głównie do produkcji obudów i wsporników wewnętrznych. Szeroki zakres tych zastosowań podkreśla istotne znaczenie procesu tłoczenia.